Hieronder vind je extra materiaal bij het thema-artikel uit de Stimulans van januari 2011: Bekering, wat is dat? van ds. C.G. Vreugdenhil.
- Tips om het artikel in de Stimulans te veroveren
- Tips voor je inleiding
Tips om het artikel in de Stimulans te veroveren
Als je het artikel goed wil begrijpen, maak dan een begrippenlijstje. Zet de begrippen die je tegenkomt, onder elkaar en zet erachter wat het begrip volgens de schrijver is. Sommige begrippen hebben meerdere betekenissen (zoals ‘bekering’: eerste bekering én dagelijkse bekering).
Begrijp je het artikel? Lees het dan nog een keer, met de volgende vraag in je achterhoofd: Ken ik hiervan voorbeelden, uit de bijbel en uit mijn eigen omgeving? En van mijzelf?
Tips voor je inleiding
Let er bij je inleiding op dat je niet alleen theorie of alleen de praktijk bespreekt.
Een paar mogelijke invalshoeken:
- beelden die de Here Jezus gebruikte voor wedergeboorte en bekering (denk bijvoorbeeld aan verschillende gelijkenissen van ‘het koninkrijk der hemelen is te vergelijken met…’, het begrip ‘wedergeboorte’ dat al een beeld op zich is, gelijkenis van de zaaier). Werk een paar van deze beelden uit. Let hierbij weer op theorie + praktijk.
- in het artikel wordt gezegd dat in het OT meer de nadruk lag op collectieve bekeringen en in het NT meer op persoonlijke bekeringen. Je kunt in je inleiding ook voorbeelden van de andere kant laten zien: personen in het OT die persoonlijk op hun geloof worden aangesproken (zoals David, zie bijv. ps. 32) en gemeenten (groepen, collectieven) die tot bekering opgeroepen worden (denk aan verschillende brieven van Paulus én brieven van Jezus aan de 7 gemeenten – Openbaring 2-3).
- de meesten van ons zijn in de kerk groot geworden. Een grote bekering lijkt dan soms onmogelijk, alsof dat iets is wat alleen kan als je eerst niet-gelovig was. Maar in de bijbel staan meer oproepen tot (her)bekering aan mensen binnen Gods volk, dan aan mensen daarbuiten. Schuiven wij oproepen tot bekering niet veel te snel weg?
- Werk eens de twee begrippen voor bekering uit die aan het eind van het artikel genoemd werden: metanoia (bekering) en epistrophe (zich bekeren). In de kerk is de verleiding groot om van buiten bekeerd te leven, maar van binnen onbekeerd te zijn. Jezus noemde de farizeeën daarom ‘gewitte grafzerken’: mooi wit geschilderde stenen, maar als je die stenen weghaalde, blijkt dat er niet veel moois achter zit.
